κοπτόν
κοπ-τόν, τό,
- = κοπτή (κοπτός II.1), Hsch. (pl.).
- 2 name of various plasters, Orib. Fr. 74, Alex.Trall. 7.8.
κοπτόν, οῦ (τὸ) sorte d’onguent, A. Tr. 7, p. 117 ; 11, p. 182.
Étym. cf. κοπτή.