κυνογάμια Save Bailly 2024 κυνο·γάμια, ων (τὰ) [ῠγᾰ] 1 union cynique, Clém. 619 || 2 mariage d’un philosophe cynique, Tat. Or. ad Græc. 3, c. 812 a Migne. Étym. κύων, γάμος.