κόλλα
κόλλα, glue
κόλλᾰ, ης, ἡ,
- glue, Hdt. 2.86, Hp. Art. 33, Arist. Ph. 227a17, IG 2(2).1672.68.
- 2 flour-paste, Dsc. 2.85.
κόλλα, ης (ἡ) gomme, Hdt. 2, 86 ; d’où colle, Arstt. Meteor. 4, 4 ; Plut. M. 983e, etc.
κόλλα, ἡ, der Leim ; Her. 2.86 ; Arist. Meteor. 4.4 u. Sp.
κόλλα
- glue, Lat. gluten, Hdt.