λαοτόρος
λᾱοτόρος -ου, ὁ [λᾶας , τείρω ] who engraves stone: ὁ λ. engraver in stone P.1 Amb. 263, al.
λαο·τόρος, ος, ον [ᾱ] qui perce les pierres, P. Sil. Ecphr. ag. Soph. 605.
Étym. λ. τείρω.
λαοτόρος, [ᾱ], Steine durchbohrend, Paul.Sil. ecphr. 188 u. öfter.