λεπάς
λεπάς, a limpet
λεπάς, άδος, ἡ,
- limpet, Alc. 51 (s.v.l.), Epich. 42.2, 114, Hermipp. 31, Arist. HA 528b1, al.; ὥσπερ λεπὰς προσεχόμενος τῷ κίονι Ar. V. 105, cf. Pl. 1096.
λεπάς -άδος, ἡ [see λέπας ] limpet Aristoph. Ve. 105, Pl. 1096 Aristot. H.A. 528a 13 etc.
λεπάς, άδος (ἡ) [ᾰδ] lépas, coquillage univalve qui s’attache aux roches, Arstt. H.A. 4, 4, etc. ; fig. Ar. Pl. 1096 ; Vesp. 105.
Étym. λέπω.
λεπάς, άδος, ἡ, eine einschalige Muschel, Napfschnecke, patella, die sich an Felsen, λέπας, fest ansaugt, Arist. H.A. 4.4, part.anim. 4.3 u. öfter ; vgl. Ath. III.85f. Dah. übertr., τὸ γραΐδιον ὥσπερ λεπὰς τῷ μειρακίῳ προσίσχεται Ar. Plut. 1096, vgl. Vesp. 105.
λεπάς, άδος,
- a limpet, from its clinging to the rock (λέπας) , Ar.