λεπαῖος
λεπαῖος, rocky, rugged
λεπαῖος, α, ον, (λέπας)
- of a scaur or cliff, ὀφρύη E. Heracl. 394; rocky, rugged, χθών, νάπαι, Id. Hipp. 1248, IT 324.
λεπαῖος -α -ον [λέπας ] rocky: λ. χθών rocky land Eur. Hip. 1248; φυγῇ λεπαίας ἐξεπίμπλαμεν νάπας we hurled ourselves in flight along rocky crags Eur. I.T. 324.
λεπαῖος, α, ον, montagneux, rocheux, Eur. Her. 394, Hipp. 1249, I.T. 324.
Étym. λέπας.
λεπαῖος, felsig, bergig ; χθών Eur. Hipp. 1248 ; νάπας λεπαίας I.T. 324 ; ὀφρύη Heracl. 395.
λεπαῖος, α, ον
λέπας
- rocky, rugged, Eur.