ληξιαρχικόν
ληξι·αρχικόν, οῦ (τὸ) (s. e. γραμματεῖον) registre pour l’inscription comme citoyens des jeunes gens parvenus à leur majorité, Is. 66, 14 ; Dém. 1091, 9 ; 1306, 21 ; Eschn. 3, 28 ; 14, 37, etc. ; fig. Luc. J. tr. 26.
Étym. λῆξις, ἀρχή.
ληξιαρχικόν, τό, mit u. ohne γραμματεῖον, das Verzeichnis, in welches bei jedem attischen Demos die mannbaren, wahlfähigen (λαγχάνω, λῆξις) jungen Bürger eingeschrieben wurden, Isae. 7.27, Aesch. 1.18, Lycurg. u. andere Redner, vgl. Harp.; Schömann de comit. p. 379 ; komisch Luc. Iov. Trag. 26 ἐγγεγραμμένος εἰς τὸ τῶν δώδεκα ληξιαρχικόν.