ληπτικός
ληπτικός, disposed to accept
ληπ-τικός, ή, όν,
- disposed to accept, Arist. EN 1120b15.
- II assimilative, opp. ἐκκριτικός, Id. Ph. 243b14.
ληπτικός -ή -όν [ληπτός ] capable of acquiring or earning Aristot. E.N. 1120b 15 | avid for gain Aristot. E.N. 1121a 32 | that appropriates, assimilates: ληπτικαὶ κινήσεις motions of assimilation Aristot. Phys. 243b 14.
ληπτικός, ή, όν, qui prend ou reçoit volontiers, Arstt. Nic. 4, 1, 20.
Étym. ληπτός.
ληπτικός, zum Nehmen, Bekommen gehörig, geschickt, von dem ἐλευθέριος, μήτε ληπτικὸν ὄντα μήτε φυλακτικόν, Arist. Eth. 4.1.
ληπτικός, ή, όν
λαμβάνω
- disposed to accept, Arist.