ληϊστήρ
ληϊστήρ, a robber
λη-ϊστήρ, ῆρος, ὁ, v. λῃστήρ.
ληϊστήρ and ληϊστής , ὁ see λῃστ-.
ληϊστήρ, ῆρος (ὁ) qui fait du butin, pillard, Od. 3, 73, etc.
Étym. ληΐζομαι.
ληϊστήρ, ῆρος, ὁ, der Beutemacher, Plünderer, Räuber, wie λῃστής, Od. 3.72 u. öfter ; auch sp.D.
ληϊστήρ
-ῆρος, ὁ
[ληΐζομαι.]
One who sails the sea in quest of spoil, a rover : οἷά τε ληϊστῆρες [ἀλόωνται] ὑπεὶρ ἅλα Od. 3.73= Od. 9.254. Cf. Od. 16.426, Od. 17.425.
ληϊστήρ , ῆρος (ληίζομαι): buccaneer, rover, pl. (Od.)
ληϊστήρ, ῆρος,
Epic form of λῃστής,
- a robber, esp. a pirate, rover, Od.