ληκτικός
ληκτικός, causing to cease
ληκ-τικός, ή, όν,
- causing to cease, ὀδύνης v.l. in Hp. Liqu. 6; terminal, [συλλαβαί] A.D. Synt. 7.10; ζῴδιον Cat.Cod.Astr. 7.194.18 (Rhetor.ex Teucro).
ληκτικός -ή -όν [λήγω ] that makes sthg. cease, puts an end: ὀδύνης to pain Hp. Liq. 6 (v.l.) | gramm. and metr. final (syllable) Ap.7 Synt. 7.10 Heph. Ench. 1.10 etc.
ληκτικός, ή, όν, qui se termine en (en λς comme ἅλς, en ρς c. μάκαρς, etc.) Dysc. Synt. 7, 10.
Étym. λήγω.
ληκτικός, das Ende betreffend, B.A. p. 816.