λογεύς
λογεύς, speaker
λογ-εύς, έως, ὁ,
- speaker, Critias 54 D., Plu. Praec. 2.813a.
- II prose-writer, Sch. D.T.pp. 114,119 H.
λογεύς -έως, ὁ [λόγος ] orator Criti. B 54 FdV; λ. ἀγαθός a good orator Plut. Praec. 813a ‖ prose-writer Sch. Dion.6 114.30, 119.38.
λογεύς, έως (ὁ) orateur, Plut. M. 813a.
Étym. λόγος.
λογεύς, ὁ, = λογιεύς, nach Poll. 2.122 bei Critias = ῥήτωρ, vgl. Plut. reip. ger. pr. 15 E.; nach B.A. 658 ἱστορικοί, φιλόσοφοι, ἰατροί, ὅσους ἐν τῷ χορῷ τῶν λογίων τιθέναι δίκαιον ; vgl. Lobeck zu Phryn. 255.