λυμεών

λῡμ-εών, ῶνος, ὁ, (λύμη)

• destroyer, corrupter, λ. ἐμός S. Aj. 573; γυναικῶν E. Hipp. 1068; σωτῆρες ἀλλὰ μὴ λυμεῶνες [τῶν Ἑλλήνων] Isoc. 8.141, cf. 4.80; λυμεῶνι σώματος θαλάσσᾳ Tim. Pers. 81; ὁδουροὶ λ., of robbers, E. Fr. 260, cf. J. BJ 4.3.9; φόβος τῶν ἡδέων λ. X. Hier. 6.6; κοινὸς λ. τῆς πόλεως SIG 799.23 (Cyzic., i A.D.); τῆς τέχνης, of bad physicians, Gal. 9.916; σκύλακας . . λ. τῶν ποιμνίων Jul. Or. 2.87a; ὄφιν λ. ἀνθρωπίνης γενέσεως Id. Gal. 93d.

λῡμεών -ῶνος, ὁ [λύμη] destroyer, corrupter Soph. Ai. 573 Isocr. 4.80 VT 4Macc. 18.8 etc.; πάντων τῶν ἡδέων of all pleasures Xen. Hier. 6.6; τῶν ἀδελφῶν of brothers Phil.² Legat. 92; λ. ἐμῆς πάτρας devastator of my country Lyc. 38 | ὅστις γυναικῶν λυμεῶνας ἥδεται ξένους κομίζων whoever loves to receive corrupters of women as guests Eur. Hip. 1068.

λυμεών, [ῡ], ῶνος, ὁ, = λυμαντήρ, Beschädiger, Zerstörer ; Soph. Ai 570 ; γυναικῶν λυμεῶνες Eur. Hipp 1068 ; λυμεῶνες im Ggstz von σωτῆρες Isocr 4.80 ; Xen. Hier. 6.6 u. Sp., wie Plut. adv. Stoic. 1.

λυμεών λῡμεών, ῶνος, λύμη

• a destroyer, spoiler, corrupter, Soph., Eur.