μεγήρατος
μεγήρατος, passing lovely (see LSJ μεγήριτος)
μεγ·ήρατος, ος, ον [ᾰ] grandement digne d’être aimé, très aimable (var. μεγήριτος, contre qui on lutterait ou qu’on égalerait difficilement, de μ. ἐρίζω) Hés. Th. 240.
Étym. μ. ἐρατός.
μεγήρατος, sehr liebenswürdig, Hes. Th. 240, wo Andere mit Hesych. μεγήριτος lesen wollen, viel umstritten, viel umworben.
μεγήρατος
μεγ-ήρᾰτος, ον
ἐρατός
- passing lovely, Hes.