μεγασθενής
μεγα-σθενής, ές,
- = μεγαλοσθενής, Γαιάοχος, Λοξίας, Pi. O. 1.25, A. Eu. 61; Τιτυός A.R. 1.181; also μ. χρυσός Pi. I. 5(4).2; χρησμός A. Ch. 269, cf. Trag. ap. PGrenf. 2.1 (b).
μεγα·σθενής, ής, ές, c. μεγαλοσθενής, en parl. des dieux, Pd. O. 1, 25 ; Eschl. Eum. 61, etc. ; d’un oracle, Eschl. Ch. 270, etc.
Étym. μέγας, σθένος.
μεγασθενής, ές, = μεγαλοσθενής ; Γαιάοχος, Pind. Ol. 1.25 ; auch χρυσός, I. 4.2 ; Ἐρινύς, Aesch. Spt. 70 u. öfter ; Λοξίας, Eum. 61 ; sp.D., wie Maneth. 3.357.
μεγασθενής
- 1mighty in strength μεγασθενὴς Γαιάοχος Ποσειδάν O. 1.25 σέο ἕκατι καὶ μεγασθενῆ νόμισαν χρυσὸν ἄνθρωποι περιώσιον ἄλλων pr. I. 5.2 Δωδωναῖε μεγασθενὲς ἀριστότεχνα πάτερ Zeus fr. 57. 1.
te invoco a ti, el dios más grande en el cielo, señor fuerte, Iao que tienes gran fuerza, el que es
os invoco a vosotros, gloriosísimos, que tenéis gran fuerza
μεγασθενής
μεγα-σθενής, ές
= μεγαλοσθενής, Pind., Aesch.