μεσσόθεν

μεσσό-θεν, poet. for μεσόθεν, Adv.

• from the middle, μ. ἰσοπαλές Parm. 8.44, cf. A.R. 1.1168: c. gen., μ. ὕλης AP 9.661 (Jul.Aeg.); μεσόθεν, Ti.Locr. 95e.