μεσσοπαγής

μεσσοπαγής

-ές

[μέσσος + παγ-, πήγνυμι.]

Planted or driven in up to the middle : ἔγχος Il. 21.172.

μεσσοπαγής , ές (πήγνῡμι): fixed up to the middle; ἔθηκεν ἔγχος, drove the spear half its length firm into the bank, Il. 21.172 (v. l. μεσσοπαλές, ‘vibrating to the middle’).