μεσσοτύλαρον

μεσ<σ>οτύλαρον· αἰδοῖον, Hsch. μεσ<σ>όψηρον· ἡμίξηρον, Id. μεσσωτήρ· ὁ μεσιτεύων κατὰ τὸν ἀγῶνα, Id.