μονόμματος
μονόμματος, one-eyed
μονόμμᾰτος, ον,
- one-eyed, A. ap. Str. 7.3.6, Cratin. 149, AP 11.12 (Alc.); Κύκλωπες Str. 1.2.10.
μον·όμματος, ος, ον [ᾰ] qui n’a qu’un œil, Eschl. (Str. 43) ; Anth. 11, 12.
Étym. μ. ὄμμα.
μονόμματος, einäugig ; Aesch. frg. 188 ; Cratin. b. Phryn. p. 138 ; Alc. 15 (XI.12).