μονόπελμος
μονόπελμος, with but one sole
μονό-πελμος, ον,
- with a single sole, AP 6.294 (Phan.), Edict.Diocl. 9.16.
μονό·πελμος, ος, ον, qui n’a qu’une semelle, Anth. 6, 294.
Étym. μ. πέλμα.
μονόπελμος, einsöhlig, B.A. 425 ; συγχίς, Phani. 2 (VI.294).
μονόπελμος
μονό-πελμος, ον
πέλμα
- with but one sole, Anth.