νάω

νάω, only pres. and impf., Att. contr. νᾷ S. Fr. 5, part. νῶντας Phot.:—

• flow, ἐν δὲ κρήνη νάει Od. 6.292; καὶ φρείατα μακρὰ νάουσιν Il. 21.197; ὄφρʼ ἂν ὕδωρ τε νάῃ Epigr. ap. Pl. Phdr. 264d; οἴνῳ Ἁχελῷος ἆρα νᾷ S. l.c.; ὕδατι νᾶε was running with . ., A.R. 1.1146; νᾶεν φόνῳ Call. Dian. 224:—Pass., to be watered, νᾱομένοισι τόποις Nic. Fr. 74.58. [ᾰ in Hom. and presupposed by νᾷ, νῶντας, cf. ἀέναος: ᾱ v.l. in Od. 9.222, always in late Ep. exc. Euph. 23; ναῖον (so Aristarch. and some codd.) δʼ ὀρῷ ἄγγεα πάντα is prob. correct in Od. l.c., cf. ἔναιεν ἐν ἅλμῃ (with pun on ναίω dwell) Matro Conv. 77, and ναιομένοισι (νεομ- codd.) shd. perh. be read in Nic. l.c.] (Cf. ἔννυθεν, ναύω, νόα, Skt. snaúti (pf. part. Pass. snutás) ‘drip’, MIr. snuadh ‘river’, etc.: νάω [ᾰ] from snǎw-w, ναίω and νάω [ᾱ] from snǎw-yw.)

νάω, nur pr. u. impf., fließen ; ἐν δὲ κρήνη νάει, Od. 6.292 ; κρῆναι νάουσι, Il. 21.197 ; als v.l. von ναίω Od. 9.222 ; νᾶεν Callim. Dian. 224 ; ὄφρʼ ἂν ὕδωρ τε νάῃ, epigr. Plat. Phaedr. 264d ; ἄσπορα ναομένοισι τόποις ἀνεθρέψατο λειμών, Nic. b. Ath. XV.684 (v. 581, wo die v.l. νεομένοισι auf ναιομένοισι führt, s. ναίω. – Moeris erklärt ἀεὶ νῶν für attisch, ἀέναος für hellenistisch, was auf Ar. Ran. 146 zu gehen scheint, wo jetzt richtig ἀείνων σκῶρ gelesen wird. Sonst auch noch VLL Vgl. νέω u. ναίω.

νάω

(σνάϝω).

To flow Il. 21.197 : Od. 6.292.

νάω ?

• 1flow ν]ᾰον (supp. Lobel) P. Oxy. 2442, fr. 106.

νάω (σνάϝω), ipf. ναῖον (v. l. νᾶον): flow; ὀρῷ, ‘ran over’ with whey, Od. 9.222.

νάω prob. only in pres. and imperf.:

• to flow, Hom.