νεάζω

νεάζω, impf. ἐνέαζον Agath. 5.15: aor. 1 inf. νεάσαι AP 11.256 (Lucill.), elsewh. only pres.: (νέος):—

• intr., to be young or new, τὸ νεάζον youth, S. Tr. 144; νεάζων thinking or acting like a youth, E. Ph. 713; ν. τῷ τρόπῳ Men. 749: metaph., to be full of youthful spirit, φιλεῖ δὲ τίκτειν ὕβρις παλαιὰ νεάζουσαν ὕβριν A. Ag. 764 (lyr.), cf. Supp. 105 (lyr.); νεάζειν ἀρχόμενος Alciphr. 1.28.
• • • 2 to be the younger of two, ὁ μὲν νεάζων S. OC 374.
    • 3 grow or be young again, AP l.c.; ὅπως γηράσκων νεάζῃ τοῖς ἀγαθοῖς Epicur. Ep. 3p.59U.
  • II Pass., to be renewed, στέμμα . . ἐκ πατρὸς παιδὶ νεαζόμενον AP 15.6.
  • III = νεάω, Hsch.s.h.v.
  • IV νεάζομεν· ἀφικνούμεθα, Id.

νεάζω, 1) jung, jugendlich sein ; οἷα νεάζει πυθμήν, Aesch. Suppl. 98 ; φιλεῖ δὲ τίκτειν ὕβρις μὲν παλαιὰ νεάζουσαν ὕβριν, Ag. 742 ; vgl. Soph. Tr. 143 ; ὁ νεάζων καὶ χρόνῳ μείων γεγώς, der jüngere, O.C. 375 ; μῶν νεάζειν οὐχ ὁρᾷς ἃ χρή σʼ ὁρᾶν, Eur. Phoen. 720 ; sp.D., φρένας νεάζει, Anacr. 37.6. Bei Hdn. 3.14.4 = die Jugend verbringen. – Nach Phot. νεάζομεν auch = νεωστὶ ἥκομεν.
2) trans., erneuern, neu machen, bes. vom Acker, die Brache umpflügen ?

νεάζω νέος

• • • 1only in pres., intr. to be young or new, Aesch.; τὸ νεάζον youth, Soph.; νεάζων thinking or acting like a youth, Eur.
    • 2to be the younger of two, ὁ μὲν νεάζων Soph.
    • 3to grow young, Anth.