ναρκωτικός
ναρκωτικός, benumbing, narcotic
ναρκ-ωτικός, ή, όν,
- benumbing, narcotic, φάρμακα Gal. 10.862, al., Eust. 1493.5.
ναρκωτικός, ή, όν, qui a la propriété d’engourdir, de stupéfier, narcotique, Gal.
Étym. ναρκόω.
ναρκωτικός, erstarren machend, betäubend, Sp.