ναρθηκοφόρος

ναρθηκο-φόρος, ον,

• carrying a wand of νάρθηξ, like the Βάκχαι (cf. θυρσοφόρος), Plu. Col. 2.1107f; of Dionysus, Orph. H. 42.1; prov., πολλοί τοι ν., παῦροι δέ τε Βάκχοι, i.e. there are many officials, but few inspired, Zen. 5.77, cf. Pl. Phd. 69c, Orph. Fr. 5.
• • • 2 rod-bearer, X. Cyr. 2.3.18.

ναρθηκοφόρος, einen Stab von νάρθηξ tragend, wie die Bacchanten, also = θυρσοφόρος, daher sprichwörtlich πολλοὶ μὲν ναρθηκοφόροι, Βάκχοι δέ γε παῦροι, viele tragen die äußeren Zeichen der Begeisterung zur Schau, ohne wahrhaft begeistert zu sein, poet. bei Plat. Phaed. 69c ; Xen. Cyr. 2.3.8 u. Sp., wie Plut. adv. Col. 2.

ναρθηκοφόρος ναρθηκο-φόρος, ον φέρω

• carrying a νάρθηξ, a wand-bearer, πολλοί τοι ναρθηκοφόροι, Βάκχοι δέ τε παῦροι, i. e. there are many officials, but few inspired, Plat.