νεκυηπόλος
νεκυηπόλος, having to do with the dead
νεκῠ-ηπόλος, ον,
- having to do with the dead, Man. 1.330.
νεκυη·πόλος, ος, ον, qui prend soin des morts, Man. 1, 330.
Étym. νέκυς, πολέω.
νεκυηπόλος, mit Toten umgehend, αἶσα, Maneth. 1.330 ; vgl. Lobeck Phryn. 681.