νεόθηκτος
νεόθηκτος, newly whetted
νεό-θηκτος, ον,
- newly whetted, Suid. s.v. νεόσμηκτος.
νεό·θηκτος, ος, ον, fraîchement aiguisé, Plut. Alex. 9.
Étym. ν. θήγω.
νεόθηκτος, = νεοθηγής, Plut. Al. 9 ; bei Suid. Erkl. von νεόσμηκτος.