νεόκαυστος
νεόκαυστος, newly burnt
νεό-καυστος, ον,
- newly burnt, Arist. Pr. 906b22:—also νεό-καυτος, ον, Thphr. CP 6.17.7; ἱερά OGI 229.48 (Smyrna, iii B.C.).
νεό·καυστος, ος, ον, c. le suiv. Arstt. Probl. 12, 3, 5.
νεόκαυστος, = νεόκαυτος, Arist. Probl. 12.2.