νομομαθής
νομο-μᾰθής, ές,
- = foreg., Hsch. s.v. νομοΐστορες, Gloss.
νομο·μαθής, ής, ές [ᾰ] qui connaît les lois, jurisconsulte, Chrys. 3, 791.
Étym. νόμος, μανθάνω.
νομομαθής, ές, gesetzkundig, die Gesetze gelernt habend, Sp., bes. K.S.