οἰνάρεος
οἰνάρεος, of vine leaves
οἰνᾰρ-εος, α, ον,
- of vine leaves or twigs, Ibyc. 1.6; σποδίη Hp. Mul. 2.195.
οἰνάρεος, α, ον [ᾰ] de pampre ou de vigne, Ibyc. fr. 1, 6 Bgk ; Hpc. 668, 54.
Étym. οἴναρον.
οἰνάρεος, von Weinlaub od. Weinranken ; ἔρνη, Ibyc. bei Ath. XIII.601b ; σποδιή, Hippocr.