πανάριον
πανάριον, panarium
πᾱνάριον, τό,
- = Lat. panarium (Gr. ἀρτοφόριον), S.E. M. 1.234.
πανάριον, ου (τὸ) = lat. panarium, huche pour le pain, d’ord. ἀρτοφόριον, Sext. M. 1, 234.
πανάριον, τό, das lat. panarium, nach Sext.Emp. adv.gramm. 234 zu seiner Zeit schon der gewöhnliche Ausdruck für das griechische ἀρτοφόριον.