πανάριστος
πανάριστος, best of all
πᾰν-άριστος [ᾰρ], ον (fem. -αρίστη IG 12(7).296 (Amorgos)),
- best of all, Hes. Op. 293, Phld. Rh. 2.198 S., AP 11.394, Luc. Fug. 30.
παν·άριστος, ος, ον [ᾰᾰ] tout à fait supérieur ou supérieur en tout, Hés. O. 291 ; Anth. 11, 394.
Étym. π. ἄριστος.
πανάριστος, ganz, vollkommen der Beste ; Hes. O. 291 ; sp.D., wie Lucill. 72 (XI.394); Maneth. 4.570.
πανάριστος
πᾰν-άριστος, ον,
- best of all, Hes., Anth.