παντοεργός
παντοεργός, all-effective
παντο-εργός, όν,
- all-effective, δύναμις Philol. ap. Stob. 1 Prooem. 3.
παντο·εργός, ός, όν, qui accomplit tout, Philol. B 11, p. 411, 10 (Stob. Ecl. phys. 1, p. 8).
Étym. π. ἔργον.
παντοεργός, Alles tuend, vollendend, Stob. ecl. phys. 1.3 aus Philol.