παρωρείτης
παρωρείτης, mons
παρωρείτης, ου, ὁ,
- mountaineer, Πάν APl. 16.235 (Apollonid.).
παρωρείτης, ου (ὁ) qui réside près des montagnes, A. Pl. 235.
Étym. παρώρεια.
παρωρείτης, ὁ, der neben einem Berge Wohnende, Gebirgsanwohner, Πάν, Apollnds 10 (Plan. 235).
παρωρείτης
παρ-ωρείτης, ου, ὁ,
ὄρος mons
- a mountaineer, Anth.