περιδρομή
περιδρομή, a running round
περιδρομ-ή, ἡ,
- running round, encircling, Plu. Aem. 20 (pl.); πλάναι καὶ -δρομαί Id. Am. prol. 2.493d, etc.; π. ποιεῖσθαι wheel about, X. Cyn. 10.11.
- 2 revolution, περιδρομαὶ ἐτῶν E. Hel. 776.
- 3 a military manoeuvre, = Lat. decursio, στρατιωτῶν D.C. 76.15; π. ἐνόπλιοι Id. 77.16.
- II κατὰ περιδρομήν cursorily, J. AJ 20.12.1; ἐκ π. Ptol. Tetr. 55.
- III getting round, cajolery, Memn. 8.1, PLond. 2.415.12 (iv A. D.); π. θεραπείας, = Lat. ambitus, D.C. 78.22.
περιδρομή, ῆς (ἡ)
1 course autour, course circulaire, circuit, Xén. Cyn. 10, 11 ; Plut. Æmil. 20 ||
2 en parl. du temps, des astres, tour périodique, révolution, Eur. Hel. 776 ||
3 fig. action de circonvenir, fraude, Plut. M. 886c ; Memn. 8.
Étym. περίδρομος.
περιδρομή, ἡ, das Herumlaufen, der Umlauf ; διῆλθον ἑπτὰ περιδρομὰς ἐτῶν, Eur. Hel. 782 ; Plut. Superst. 11 u. öfter u. a.Sp.; Umgehung, Ueberlistung, Memnon. 8.
περιδρομή, ἡ,
περιδρᾰμεῖν
- 1a running round, Plut.; π. ποιεῖσθαι to wheel about, Xen.
- 2a revolution, orbit, Eur.