περισσῶς
περισσῶς, att. περιττῶς, adv.
I au delà de la mesure, supérieurement, à un plus haut degré, Pd. N. 7, 63 ; Eur. Hec. 579 ; NT. 2 Cor. 2, 4 ; Gal. 1, 14, etc. ||
II p. suite :
1 excellemment, Eur. Bacch. 1195, etc. ||
2 magnifiquement, Hdt. 2, 129 ; Ath. 501d, etc. ||
3 remarquablement, Arstt. H.A. 8, 2, etc. ||
4 singulièrement, Arstt. Pol. 2, 11 ; Plut. M. 30d, etc. ||
Cp. περισσοτέρως, DS. 13, 108 ; Ath. 192f, etc. ; att. περιττοτέρως, Isocr. 35e ; ou περισσότερον, Hdt. 2, 129 ; Plat. Ap. 20c, etc. ; Luc. Im. 14, etc.
Sup. περισσότατα, DC. 37, 17 ; att. περιττότατα, Arstt. H.A. 8, 2, 4.
Étym. περισσός.
Strong 4057
beyond measure, exceedingly, abundantly: Mt 27:23, Mk 10:26 15:14, Ac 26:11. Compar.
(a) περισσότερον (v.s. περισσός);
(b) περισσοτέρως: II Co 1:12 2:4 7:15 11:23, Ga 1:14, Phl 1:14, I Th 2:17, He 2:1 13:19; π. μᾶλλον, II Co 7:13; opp. to ἧττον, II Co 12:15.†
περισσῶς
v. περισσός B.