περιωπή
περιωπή, a place commanding a wide view
περιωπ-ή, ἡ, (ὤψ)
- place commanding a wide view, Il. 14.8, 23.451, Od. 10.146, Pl. Plt. 272e; παράκτιος π. AP 6.167 (Agath.); ἐκ περιωπῆς from a place of vantage, by a birdʼs-eye view, Luc. Symp. 11, Im. 1; ἐκ π. τοῦ Πηλίου from the summit of P., Philostr. Her. 19.1.
- II circumspection, πολλὴν π. τινὸς ποιεῖσθαι to show much caution in a thing, Th. 4.87.
- III contemplation, ἐπιστήμης, τοῦ θείου, Procl. in Alc. pp. 19, 21 C.: pl., ταῖς τοῦ νοῦ π. Dam. Pr. 54.
περι·ωπή, ῆς (ἡ)
1 lieu d’où la vue s’étend alentour, poste d’observation (donjon, guérite, etc.) Il. 14, 8 ; 23, 451 ; Od. 10, 146 ; Plat. Pol. 272e ; ἐκ περιωπῆς ὁρᾶν, Luc. Conv. 11, etc. voir de haut ou de loin ||
2 action de regarder d’un lieu élevé alentour, Philstr. 729 ; fig. circonspection, vigilance : περιωπὴν ποιεῖσθαι, Thc. 4, 86, sauvegarder.
Étym. π. ὄψομαι.
1. uitkijkpost.
2. voorzichtigheid:
περιωπή, ἡ, Ort, von wo man weit oder rings um sich sehen kann, dasselbe, was σκοπιά, Warte ; Il. 14.8, 23.451, Od. 10.146 ; Plat. Polit. 272e ; Sp. : παράκτιος, Agath. 28 (VI.167); θαλασσαίη, 50 (IX.653); ἐκ περιωπῆς ἑωρακώς, Luc. Conv. 11 ; – dah. die Umsicht, Vorsicht, περιωπὴν ποιεῖσθαί τινος, Thuc. 4.87, vorsichtig sein.
περιωπή
-ῆς, ἡ
[περι- 1 + ὀπ-. See ὁράω.]
A spot commanding a view on all sides, a look-out place : ἀνήϊον ἐς περιωπήν Od. 10.146. Cf. Il. 14.8, Il. 23.451.
περιωπή (root ὀπ): look-out place.
περιωπή
περι-ωπή, ἡ,
ὤψ
- Ia place commanding a wide view, Hom.; ἐκ περιωπῆς by a birdʼs-eye view, Luc.
- IIcircumspection, πολλὴν π. τινος ποιεῖσθαι to shew much caution in a thing, Thuc.