πιθανουργικός
πιθανουργικός, having the faculty of persuasion
πῐθᾰν-ουργικός, ή, όν,
- having the faculty of persuasion, Numen. ap. Eus. PE 14.5; τέχνη art of persuasion, Pl. Sph. 222c sq.
πιθανουργικός, ή, όν [πῐ] qui concerne l’art de persuader, Numén. (Eus. P.E. 729) ; ἡ πιθανουργική (s. e. τέχνη) Plat. Soph. 222c, l’art de persuader par la parole.
Étym. πιθανουργός.
πιθανουργικός, ή, όν, zum πιθανουργός gehörig, ihm eigen, Plat. Soph. 222c, τέχνη.