πλαδαρός
πλαδαρός, wet, damp
πλᾰδᾰρ-ός, ά, όν,
- moist, damp, ἱδρῶτι πλαδαρὴ κόμη AP 9.653 (Agath.); καρήατα A.R. 3.1398; πλαδαραὶ σάρκες flabby, flaccid, Hp. Int. 40, etc.; οὖλα Dsc. 5.5; διαχωρήματα -ώτερα loose, watery, Hp. Acut. 52; ὕλη Sch. Iamb. Comm.Math. 4; weak, δόρυ Plb. Fr. 69 (nisi leg. κλαδ-); of taste, insipid, opp. στρυφνός, Hp. VM 14, 15, cf. Aristid.Quint. 2.15 (Comp.).
πλαδαρός, ά, όν [ᾰᾰ]
1 humide, aqueux, Hpc. 392, 45 ; Anth. 9, 653 ; A. Rh. 3, 1398 ||
2 p. suite, mou, flasque, Hpc. 553, 42 ; Diosc. 5, 7, etc. ||
3 p. suite, fade, Hpc. V. med. 13, etc. ||
Cp. -ώτερος, Hpc. 392, 45, etc.
Étym. πλάδος.
πλαδαρός, naß, feucht, bes. zu naß ; πλαδαρὴ ἱδρῶτι κόμο, Agath. 50 (IX.163); durch Nässe verdorben, matschig, schwammig, z.B. σάρξ, faul, Hippocr. u. a. Medic.; καρήατα, junge, weiche, noch nicht fest gewordene, Ap.Rh. 3.1398.
πλαδαρός
.πλᾰδᾰρός, ά, όν
- wet, damp, Anth.