πολυκώτιλος
πολυκώτιλος, much-warbling
πολυ-κώτῐλος, ον,
- much-warbling, ἀηδόνες Simon. 73.
πολυ·κώτιλος, ος, ον [ῠῐ] qui gazouille sans cesse, Sim. fr. 73 Bgk.
Étym. π. κωτίλλω.
πολυκώτιλος, sehr geschwätzig, Sp.; auch ἀηδών, gesangreich, Simonds. bei EM. 813.8.