Logeion | πολυκτόνος

πολυ-κτόνος, ον, (κτείνω)

murderous, A. Ag. 461, 734 (both lyr.); διʼ ἐμὲ τὰν πολυκτόνον E. Hel. 198 (lyr.).

πολυ·κτόνος, ος, ον, qui fait périr beaucoup d’êtres, Eschl. Ag. 461, 734 ; Eur. Hel. 198.

Étym. π. κτείνω.

πολυ-κτόνος -ον [κτείνω] velen vermoordend.

πολυκτόνος, viel od. viele tötend ; Aesch. Ag. 448, 716 ; Eur. Or. 1142 u. öfter.

πολυκτόνος πολυ-κτόνος, ον, κτείνω

Menu