πρεσβευτικός
πρεσβευτικός, of or for an ambassador or embassy
πρεσβ-ευτικός, ή, όν,
- of or for an ambassador or embassy, ἀγῶνες, ἐξουσία, Plb. 9.32.4, D.H. 11.25; πομπεία οὐ π. Philostr. VS 2.27.3. Adv. -κῶς Poll. 4.26.
πρεσβευτικός, ή, όν, qui concerne une ambassade ou des ambassadeurs, Pol. 9, 32, 4 ; DH. 11, 25.
Étym. πρεσβεύω.
πρεσβευτικός, zum Gesandten oder zur Gesandtschaft gehörig ; Pol. 9.32.4 ; ἐξουσία, Dion.Hal. 11.25.