προσπήγνυμι
προσπήγνυμι, to fix to
προσπήγνῡμι, fut. -πήξω (προσπήξομαι is f.l. for -πτύξομαι in Hsch.):—
- fix to or on, τινί [τι] E. Fr. 679, etc.; τι πρός τι D.C. 40.9; ἥλοις [τὸν ἀκινάκην] τῷ κολεῷ προσέπηξε Id. 63.2: abs., crucify, Act. Ap. 2.23:—Pass. with pf. Act. -πέπηγα, to be fixed on, Heliod. ap. Orib. 49.4.72; περί τι D.C. 45.17; ἰχθῦς -πεπηγὼς τῷ ἀγκίστρῳ Aristaenet. 1.7.
προσ·πήγνυμι :
1 tr. fixer ou attacher à : τινί τι, Eur. fr. 680 ; DC. 63, 2 ; τι πρός τι, DC. 40, 9, une chose à une autre ; abs. attacher à une croix, crucifier, NT. Ap. 2, 23 ||
2 intr. (au pf. προσπέπηγα) être fixé ou attaché à, Clém. 45 ; avec περί et l’acc. DC. 45, 17.
προσπήγνυμι, [ῡ], (πήγνυμι), dazu, daran, dabei feststecken, Sp., wie NT.
Strong 4362
*
to fasten to: absol., to crucify, Ac 2:23.†
προσπήγνυμι
and -ύω
fut. -πήξω
- to fix to or on, τί τινι Eur.:—absol. to affix to the cross, crucify, NTest.