προστήκομαι
προστήκομαι, to stick fast to, cling to
προστήκομαι, Pass., with pf. προστέτηκα,
- stick fast to, cling to, προστᾰκέντος ἰοῦ, of the poisoned robe clinging to Heracles, S. Tr. 833 (lyr.); ὕδρας προστετᾱκὼς φάσματι ib. 836 (lyr.): metaph., to be given up to, engrossed by, πορισμῷ Plu. Cupid. 2.524d; τοῖς ἀνιαροῖς ib. Exil. 600c; τέχνῃ Ael. VH 3.31; τῷ Κριτίᾳ Philostr. VS 2.1.14; δόξῃ Jul. Or. 7.226a; ταῖς αἱρέσεσι Gal. 8.657.
προστήκομαι
fut. -τήξομαι
perf. προστέτηκα
- to stick fast to, cling to, προστακέντος ἰοῦ, of the poisoned robe clinging to Hercules, Soph.; and he is said to be ὕδρας προστετᾱκὼς φάσματι, Soph.