πρόστηξις
πρόστηξις, attachment, devotion
πρόστηξις, εως, ἡ,
- attachment, devotion, τῆς ψυχῆς Plu. Suav. 2.1089c.
πρόστηξις, εως (ἡ) action de se fondre sur, d’où fig. de s’attacher à, Plut. M. 1089c.
Étym. προστήκω.
πρόστηξις, ἡ, Anhänglichkeit, τῆς ψυχῆς, Plut. Non Posse 4.