προτάττω

προ-τάττω, Ion. προτάσσω
1.  met acc.
a.  voor ... plaatsen, aan het hoofd plaatsen, met prep. bep. of gen.: σφᾶς αὐτοὺς προτάξαντες πρὸ τῶν Ἑλλήνων ἁπάντων zichzelf aan het hoofd van alle Grieken stellend And. 1.107; pass.: προταχθέντες ὑπὲρ ἁπάντων aan het hoofd gesteld ter bescherming van allen Isocr. 4.99; ook med.: προετάξαντο ... τῆς ἑαυτῶν φάλαγγος ... τοὺς ἱππέας zij stelden de cavalerie voor hun eigen slaglinie op Xen. Hell. 6.4.10; voorop plaatsen, ptc. perf. pass. subst.: οἱ προτεταγμένοι de voorhoede Xen. Hell. 2.4.15 = τὸ προταχθέν Xen. Cyr. 5.3.37; ook med.: τί δῆτα προταξαίμεθ’ ἄν; wat zullen we dan op de eerste plaats zetten? Plat. Sph. 218e.
b.  van tevoren bepalen: χρόνον προτάξας na tevoren een tijd vastgesteld te hebben Soph. Tr. 164; med. zich voornemen: ἐκ τούτου τὸ ζῆν προυτάξατο hij heeft zich voorgenomen hiermee in zijn levensonderhoud te voorzien Plat. Sph. 224d.
2.  med. dir. refl. zich ter verdediging opstellen: προτάσσου neem onze verdediging op je Aeschl. Suppl. 835.