προτατέον
προτατέον, one must use as a premise
προτᾰτ-έον,
- one must use as a πρότασις (I.1), Arist. Top. 155b30, 161a29.
προτατέον [ᾰ] vb. de προτείνω, Arstt. Top. 8, 1, 4.