πρωτότοκος
πρωτότοκος, first-born
πρωτό·τοκος, ος, ον, premier-né, Anth. 9, 213 ; Spt. 2 Reg. 19, 43, etc. ; NT. Luc. 2, 7 ; fig. le premier, le chef, Spt. Ps. 88, 28 ; NT. Col. 1, 15, etc.
Étym. πρ. τεκεῖν.
πρωτότοκος, erstgeboren, Ep.adesp. 567 (IX.213).
Strong 4416
first-born: Lk 2:7; pl., He 11:28. Metaph., of the priority of Christ (originally perh. a Messianic title, cf. Ps 88 (89):28, He 1:6; v. ICC on Col 1:15): He 1:6; π. πάσης κτίσεως, Col 1:15; ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς, Ro 8:29; π. (ἐκ) τ. νεκρῶν, Col 1:18, Re 1:5; pl., of the elect, ἐκκλησία πρωτοτόκων, He 12:23.†
a
χρῖσον αὐτὸ τὸ ἐλλύχνιον λίπει κριοῦ μέλανος ἄρρενος πρωτοτόκου καὶ πρωτοτρόφου
unta la propia mecha con grasa de un carnero negro, primogénito y primero criado
λαβὼν πρωτοτόκου κριοῦ ὀμφάλιον μὴ πεσὸν χαμαί
toma el cordón umbilical de un carnero primogénito sin que se caiga al suelo
b
σπένδε δὲ αὐτῷ γάλα βοὸς μελαίνης πρωτοτόκου καὶ πρωτοτρόφου
haz una libación en su honor con leche de una vaca negra, primogénita y primera criada
πρωτότοκος
cf. πρωτοτόκος
τίκτω
- pass. first-born, Anth., NTest.