πτερορρύησις
πτερο-ρρύησις [ῠ], εως, ἡ,
- moulting, Hierocl. in CA 24 p.470 M., Syrian. in Metaph. 82.18.
πτερορρύησις, εως (ἡ) chute des plumes, d’où mue, Hiérocl. C. aur. p. 470 Mullach.
Étym. πτερορρυέω.
πτερορρύησις, ἡ, das Verlieren der Federn, Sp.