σισύμβρινος
σισύμβρινος, of σίσυμβρον
σῐσύμβρ-ινος, η, ον,
- of σίσυμβρον, μύρον Antiph. 106.5, Thphr. Od. 27.
σισύμβρινος, η, ον [ῐῐ] préparé avec de la menthe aquatique, Th. Od. 27.
Étym. σίσυμβρον.
σισύμβρινος, von σίσυμβρον ; μύρον, Antiphan. bei Ath. XV.689d ; Theophr.