σπιδής
σπιδής, wide, broad
σπῐδής, ές, gen. έος,
- only in διὰ σπιδέος πεδίοιο Il. 11.754, which is expld. by the authorities cited in Sch.A as meaning either vast, broad, or rugged, difficult: the former interpr. is confirmed by other forms, viz. σπίδιον μῆκος ὁδοῦ A. Fr. 378 (which is expld. in EM 271.18 by μακρόν); σπῐδόθεν, = μακρόθεν, Antim. 77; σπιδνός, = πυκνός, συνεχής, πεπηγώς, and σπιδόεις, = μέλας, πλατύς, σκοτεινός, μέγας, πυκνός, Hsch.; and σπίζω, = ἐκτείνω, Sch. Ar. V. 18, Eust. 996.22 sq. (Ptol. Asc. and others read διʼ ἀσπιδέος π., expld. either as round like a shield or covered with shields.)
σπιδής, ής, ές [ῐ] étendu, vaste, Il. 11, 754.
Étym. Étymol. inconnue ; cf. σπίδιος ; p.-ê. rapprochement avec lat. spissus.
σπιδής, ές, ausgedehnt, weit u. eben ; διὰ σπιδέος πεδίοιο, durch das weite Blachfeld hin, Il. 11.754, Andere lasen διʼ ἀσπιδέος und nahmen ein adj. ἀσπιδής an ; s. das Genauere in den Scholl.
σπιδής
Of unknown meaning. Commonly explained as wide : διὰ σπιδέος πεδίοιο Il. 11.754.
σπιδής , ές: broad, Il. 11.754† (v. l. ἀσπιδέος).
σπιδής
σπῐδής, ές
deriv. unknown.
Found nowhere else
- wide, broad, διὰ σπιδέος πεδίοιο Il.