σταλαγμός
σταλαγμός, a dropping, dripping
σταλαγ-μός, ὁ,
- dropping, dripping, from the mouth of horses and hunted animals, A. Th. 61, Eu. 247, cf. 783 (lyr.); φόνου E. Hec. 241 (pl.); αἵματος Id. Ion 351, 1003 (pl.); of a profuse sweat, Hp. Aph. 7.85, cf. Gal. 19.140; ὁ σ. κατατρίβει τοὺς λίθους Arist. Ph. 253b15; κίονες πεπήγασιν ἀπό τινων σ., of stalactites, Id. Mir. 834b32; also σμύρνης S. Fr. 370 (pl.): metaph., σ. εἰρήνης the least drop of . ., Ar. Ach. 1033; τύχης σ. Diog.Sinop. 2; contemptuously of a little man, Anaxandr. 34.3. (σταλαγμούς is unmetrical in Arat. 966: σταλαημούς cj. Koechly, cf. σταλεηδόνες.)
σταλαγμός, οῦ (ὁ) [τᾰ]
1 distillation, filtration, Gal. Lex. Hipp. 19, 140 ||
2 écoulement goutte à goutte (d’un liquide, bave d’un cheval, Eschl. Sept. 61, etc. ; encens, Soph. fr. 340 Dind. ; sang, Eur. Hec. 241, Ion 351, 1003 ; sueur, Hpc. Aph. 1261, etc. ; eau, Arstt. Phys. 8, 3, 5) ; fig. : Ar. Ach. 1033, etc. ; p. suite, stalactite, Arstt. Mir. 59.
Étym. σταλάζω.
σταλαγμός, ὁ, das Getröpfel ; πρὸς αἷμα καὶ σταλαγμὸν ἐκμαστεύομεν, Aesch. Eum. 238, 753 ; Soph. frg. 341 ; αἵματος, Eur. Ion 351, 1006 ; Ar. Ach. 997.
σταλαγμός
στᾰλαγμός, οῦ, ὁ,
σταλάσσω
- a dropping, dripping, Aesch., Eur.; στ. εἰρήνης the least drop of peace, Ar.